ابوطالب باقری وناشی

                                                                                            

آقای ابوطالب باقری در سال 1345در تنکابن متولد شد ودر خانواده ای متدین پرورش یافت. در سرودن اشعار مذهبی و کلاسیک دستی وسیع دارد و دو کتاب با نامهای "بوستان معرفت" و " گنجینه معرفت " از او منتشر شد.کتابی دیگر نیز آماده چاپ می باشد.

وی مسئولیت  "کانون بسیج هنرمندان " و  " انجمن شعر ولایت " درشهرستان ساوجبلاغ را  به عهده دارد . او موفقیت های خود را در شعر و ادب  مرهون محبت های همسر و فرزند خود می داند که فضای خانه و زندگی را همیشه برای او آرام و دلپذیر می سازند و از آن ها بسیار سپاسگزار است.

وی هدف از تشکیل کانون بسیج هنرمندان ساوجبلاغ را آشنایی با نخبگان و هنرمندان می داند و می گوید : نخستین گام در این کانون ، برگزاری شب های شعر و تشکیل انجمن شعر ولایت است که همه شعرای مذهبی و سرایندگان غزل های کلاسیک و شعر نو می توانند در آن حضور یابند.

آقای باقری یاد آور می شود: شرکت دادن هنرمندان این کانون در جشنواره های عمومی کشوری و ایجاد تسهیلات لازم برای آن ها از اهداف کانون است و قرار است با چاپ کتابی زیبا و پر حجم به معرفی شعرا و نخبگان شهرستان اقدام کنیم.

وی  در پایان می گوید : همکاری با آموزش و پرورش برای آشنایی با نخبگان و هنرمندان جوان این اداره و معرفی  آن ها به کانون بسیج هنرمندان استان از هدف های ماست که امیدواریم مسئولان شهرستان  در زمینه های فرهنگی و هنری همکاری لازم را با این این کانون نموده و ما را سپاسگزار عنایات و الطاف خود بنمایند.              ( روزنامه اقتصاد پویا ۸شهریور۱۳۹۰)

 

گزیده ای از شعر آقای باقری از کتاب  " گنجینه معرفت"  با نام شوق دیدار

بلبل به قفس میل گلستان تو دارد                    پروانه صفت شوق شبستان تودارد

بلبل نشود خسته از این قصه هجران              شب تا به سحر نغمه بستان تو دارد

هرگز نرود عاشق مستانه به مکتب               آن کس که به دل عشق دبستان تو دارد

این دیده نبیند رخ مهتاب کسی را                  تا دیده به دل طلعت مستان تو دارد

گفتا به شبی بلبل شوریده به گلها                   کین مرغ چمن میل گلستان تو دارد

 

 

شعر زیر از کتاب " بوستان معرفت " انتخاب شده است.

بشنو از قرآن حکایت می کند                    از غمی پنهان شکایت می کند

بشنو از  آیات   قرآن   مبین                      از کتاب حق بجو اسرار دین

سینه خواهم تا بگویم سر دین                     تا گشایم قفل در های یقین

محرمی خواهم که باشداهل هوش               آنچه بیند تا ابد گردد خموش

گر بخوانیدش همه با اشتیاق                     با تو گوید درد و هجران و فراق

آتشی در جان تو روشن شود                  هر که در آتش رود ایمن شود

آتش حق در دل و جان شماست              شعله هایش درد و افغان شماست

می گشایم سر و اسرار نهان                تا ببینی جمله اسرار جهان